Eau de Toilette

 “Je ruikt net als me ex…” fluistert ze terwijl ze naast me zit in het gras. Ze schrijft m’n msn-adres over in haar schrift. Niet dat we elkaar leuk vinden, ze heeft al een vriend, en dan nog… Ik zou m’n hond nog niet over haar heen laten, tenzij ik onder invloed van alcohol zou zijn. In de laatste situatie vind ik namelijk elk meisje wel heel erg aantrekkelijk. Haar vriendin daarentegen, zij heeft geen enkele moeite mij mijn ademhaling te doen stoppen. Maar helaas, de lange schoonheid zit in de schaduw en krijgt waarschijnlijk weinig mee van de aanleiding van onze plotse wisseling van gespreksonderwerp.

Deze fijne zomer draag ik straks al een heel jaar de één en dezelfde eau de toilette. Ik weet niet wat ik met ’t geurtje heb… eigenlijk vrij weinig. Bij mij doemt dan ook de vraag op wat andere mensen met dit geurtje hebben. Deze eau de toilette lijkt altijd onderwerp van gesprek te zijn, terwijl deze slechts van simpele komaf is. Het betreffende geurtje heb ik op vakantie in Frankrijk gekocht, in een doodnormale Franse supermarkt, voor een doodnormaal goedkoop kutprijsje. Toch blijft deze zelden onopgemerkt.
Zo herinner ik mij één van mijn mijn bezoeken aan de Groningse ‘verkoeverkamer’ nog goed. Ik hoop dat de definitie die ik aan dit woord geef, voor zich spreekt. Die avond had ik een kamerbezichting, en ik had nog enige vrije tijd te besteden, vandaar mijn bezoek. Maar goed, ik loop dus naar ’t loket, en de langharige meneer-met-Black Sabbath-shirt (die voor de Groningers onder u, mocht u bezoeker zijn van deze bekende verkoeverkamer welgelegen aan ’t  Zuiderdiep, natuurlijk niet onbekend voor zal komen) spreekt mij aan terwijl ik mijn transactie afsluit. “Hee wat is dat voor aftershave… dat is toch… hoe heet dat nou?” Nee, meneer… dat is het niet. Dit is slechts een nederige supermarkt-eau de toilette. Maar uiteraard ben ik blij dat u het lekker vindt ruiken.
Dan toch blijft het mij intrigeren hoe men met zoiets goedkoops zo’n indruk achterlaten kan. Of is het dan misschien juist wel omdat het zo goedkoop is? En als iemand zich helemaal in een chique kledij zou kleden, zou hij dan echt zo anders zijn? Uiteraard zullen wij in een eerst oogopslag wel direct aan de hand van zijn kleding ons een beeld proberen te vormen, maar in hoeverre is men ook in staat zich te assimileren aan zijn kledij? In hoeverre ben ik in staat mij te assimileren aan de geur van mijn eau de toilette? Waarschijnlijk is mijn geurtje slechts enkel een ingrediënt in mijn voorkomen.

 

JJ